Eerste week.

En al gelijk een probleem.
Er is maar één leerling voor de onderbouw.
Dat worden er wel meer in de loop van de maanden, zoals elk jaar, maar vooralsnog is het een beetje karig, zeker als de andere leerling ziek thuis zit.
Ik ben blij dat mijn stage dus nog niet echt begonnen is, ik geef mezelf nog een week of drie om het op te zetten, ook al zijn de lessen wel begonnen.
Ik ben namelijk tegelijkertijd verantwoordelijk voor die bovenbouw, ik bén de sektie Duits, en dat is toch wel een hele kluif.
Zeker met in combinatie met de opleiding die ook niet al te kinderachtig is in het laatste jaar.
Ik weet dat deze constructie wellicht niet handig is, maar ik ga er absoluut heel veel van leren.
Ik krijg gelukkig veel ondersteuning van de hele MVT-afdeling, waarmee we inmiddels de vakoverschrijdende taal-pilot hebben gelanceerd en waarover ik vast regelmatig meer ga vertellen.
Elke twee weken zitten we bij elkaar, stemmen we onze lesplannen op elkaar af en wordt ik gecoacht.
Maar de examengroepen draaien nu en daar begin ik steeds meer vertrouwen in te krijgen.
Het PTA zit goed in elkaar, de groepen zijn leuk en de eerste Lückentext is af.
Ik werk gewoon verder, nog steeds rustig ademhalen dus, mijn opleiding weef ik er voorzichtig doorheen vanaf vandaag, so far so good...

Ready, set, go?

De school waar ik werk is langzaam aan het opstarten.
Ik heb de PTA's van de onderbouw geschiedenis, onderbouw Duits (in feite mijn stageklas), examenklas Duits havo en de examenklas Duits Vmbo-t inmiddels af.
Ook de werkwijzers beginnen ergens op te lijken, maar die willen we met de hele sektie MVT op elkaar gaan afstemmen, dus die zijn allemaal nog onder voorbehoud.
Er moet namelijk nog een MVT-reader komen, omdat we gaan kijken of het zin heeft en haalbaar is om met alle taaldocenten tegelijk de zelfde onderdelen aan te bieden waar mogelijk.
Interessant experiment, iets waar ik graag aan mee doe.
Het voelt wel een beetje raar, om als stagiaire Duits meteen ook de sektie Duits te zijn, maar mijn teamleidster heeft er vertrouwen in, overigens iets meer dan ik zelf, maar dat duurt altijd even bij mij, dus ik ga het ondertussen maar gewoon aan...
Ik begin steeds meer overzicht te krijgen in wat ik wil en moet doen dit jaar.
Ik adem in en uit...in en uit....