De school.

De school waar ik werk is een onorthodoxe school.
Ik mag dat zeggen want ik werk er al achttien jaar en als het even mee zit zal ik ook de komende achttien jaar daar rondlopen.
Ik was dan ook erg blij dat ik er stage mocht lopen, ook al besef ik dat het doorgaans de bedoeling is dat je op meerdere scholen ervaring opdoet.
Ik heb dat in het verleden ook wel gedaan, tot ik een vaste aanstelling kreeg op deze school en daar ben ik nog steeds heel erg op mijn plek.
Het werk waar ik voor opgeleid wordt ga ik hier uitvoeren, voor eventuele tunnelvisie daardoor moet ik dus wel waken, maar ik vermoed dat mijn stagebegeleiders mij daar ook op zullen wijzen.
Het is ondertussen veilig te stellen dat ik van mijn werk en mijn vakken (Geschiedenis en Duits, in random order) houd.
En van de doelgroep, die nogal ingewikkeld is maar tegelijkertijd ook net als op alle andere scholen; onzeker en onbevreesd, bij tijd en wijle ongelukkig maar meestal optimistisch, grenzeloos en tolerant: echte overlevers zijn het.
Het is een kleine school, zeventig leerlingen, soms wat meer , soms wat minder.
Officieel zijn wij een Orthopedagogisch Didactisch Centrum (OPDC), een onderdeel van het FlexCollege te Nijmegen.
Maar in de praktijk leiden wij gewoon op voor staatsexamens en hebben wij dezelfde regels en afspraken als op de meeste scholen, zij het met net wat meer ruimte voor de leerling om het rooster samen te stellen.
Het gebouw lijkt meer op een jongerenhonk dan een school, de 'straat komt veel meer naar binnen' dan op andere scholen, maar de straat is ook waar we ze vandaan moeten halen.
We zijn tegelijkertijd 'regulierder' dan we er uitzien, onze hoofdtaken zijn gewoon onderwijs verzorgen en het aanleren van structuur.
Deze leerlingen vallen in de categorie risico-leerlingen; ze hebben een groter risico op schooluitval door een combinatie van problemen op het gebied van leren en/of gedrag, een mix van mentale, financiële, psychiatrische en soms cognitieve handicaps.
Ze hebben de hersens maar (nog) niet de nodige vaardigheden om hun startkwalificatie te halen.
Ze barsten van het talent, helaas niet altijd die talenten die ze nodig hebben om zich te manifesteren in de maatschappij.
Dus komen ze bij ons; wij hebben kleinere groepen, meer begeleiding, 1-op-1-mentoraat en een omgeving die tegen een stootje kan, waar ze zich net wat meer op hun plek voelen.
Voor alle vakken gelden dezelfde kerndoelen als op gewone scholen, alle leraren (die wij medewerkers noemen) zijn bevoegd.
We hebben een onderbouw die wij pré-groepen noemen, de examengroepen vormen onze bovenbouw.
De meeste groepen zijn gedifferentieerd en de leerlingen (die wij jongeren noemen) zitten met allerlei leeftijden , variërend van dertien tot twintig, door elkaar.
Het is voor een buitenstaander misschien even wennen, maar het is toch echt gewoon een school.