Vrolijk werd ik er niet van, van de powerpoint over de lessenserie en de criteria.
Bovenop alles wat ik nu al in mijn hoofd heb komt ook de paniek dat ik straks misschien niet kan laten zien dat ik dit vak beheers, dat ik in plaats van theoretisch veel te praktisch ben.
Er moet zoveel in, er lijkt zo weinig ruimte op mijn werk om dat er allemaal in te proppen.
Wij zijn zoals eerder gezegd "turbo", wij zijn eigenlijk voornamelijk ingericht als veredelde examentraining, wij zijn maar twee á drie jaar uit hun leven...
De vormtaal die mij wordt gevraagd te gebruiken voor de verslaglegging is gewoon anders dan waar ik dagelijks tegen aan loop, soms denk ik wel eens dat ik verpest ben voor het reguliere onderwijs...
De school waar ik werk is verre van aangeharkt, de leerlingen zijn complex en het zijn er eigenlijk te weinig in de onderbouw om een reguliere stage mee te lopen.
Ik ga nooit in een rechte lijn van A naar B, ben altijd weer opnieuw aan het beginnen, heb elke twee weken een nieuwe leerling erbij door de open instroom en al met al krijg ik stevig de zenuwen op mijn maag als mij gevraagd wordt dit nu al allemaal te koppelen aan de theorie van de opleiding.
Mocht het allemaal helemaal niet meer lukken, moet ik er nog een jaar studie aan vastplakken, zelfs in het uiterste geval deze opleiding eventueel niet kunnen afsluiten bij gebrek aan een goed portfolio of een voldoende beoordeling, ben ik nog steeds de docent Duits...dat is een vreemde, beetje enge gedachte maar vreemd genoeg ook geruststellend.
Als ik mijn zogenaamde "pad van mislukking visualiseer" (cognitief trucje) leef ik aan het eind gewoon nog!, er kan mij dus niets engs gebeuren.
Ik ben vandaag na gisteren weer een beetje zen en ga maar gewoon stug door.
Maandag is er weer een week.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen